9月1日
ความทุกข์สร้างสิ่งมหัศจรรย์
ความทุกข์สร้างสิ่งมหัศจรรย์
พวกเราทุกคนคงไม่มีใครที่เกิดมาแล้วไม่เคยประสบกับความทุกข์เลย และบ่อยครั้งที่เรามีความรู้สึกท้อแท้หมดกำลังใจเมื่อต้องเผชิญกับความทุกข์ เพื่อหนีความทุกข์ที่เกิดขึ้นบางคนคิดฆ่าตัวตาย บางคนก็พึ่งเหล้า พึ่งยาเสพติด แต่ใครเล่าจะหนีความทุกข์เหล่านั้นไปได้
ความทุกข์สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ
1) ทุกข์กายที่เกิดจากร่างกายที่ไม่ปกติ เช่นเจ็บไข้ได้ป่วย ร่างกายไม่สมประกอบด้วยเหตุต่างๆ เป็นต้น
2) ทุกข์ใจอันเนื่องมาจากไม่ได้ตามที่ใจคาดหวัง เช่นทำงาน หรือดำเนินชีวิตไม่ได้ตามใจหวัง รักที่ไม่สมหวัง เป็นต้น
ในระหว่างทุกข์กายกับทุกข์ใจ ทุกข์ใจนั้นสำคัญกว่าหลายเท่านัก เพราะคนเราหากมีกำลังใจแล้วแม้กายเป็นทุกข์ ใจก็อาจมีสุขได้ แต่ในทางตรงข้ามหากกายสมบูรณ์แต่ใจอ่อนแอเป็นทุกข์คนเราก็มักจะต้องยอมพ่ายแพ้กับชีวิตกันอย่างง่ายๆ ทุกข์ใจนั้นเกิดจาก “ความยึดมั่นถือมั่นในตัวกูของกู” ยึดให้เป็นทุกข์ ถือด้วยอารมณ์เป็นความคิดที่ขาดสติ …..คิดมากๆ ก็อยากจะหนีทุกข์ คือไม่อยากให้ตนเองอยู่ในสภาวะที่เป็นทุกข์ ที่จริงแล้วถ้ามัวแต่หนีทุกข์หรือปฎิบัติเพื่อหนีทุกข์ด้วยวิธีต่างๆ เช่นดื่มของมึนเมา เสพยาเสพติด การทำตัวประชดคนใกล้ชิด เป็นต้น ก็ไม่มีวันจะพ้นจากทุกข์ได้ การหนีทุกข์ด้วยการกระทำเลี่ยงทุกข์นั้น จะทำให้ทุกข์หายไปจากจิตใจเพียงชั่วคราว แล้วกลับมาเกิดทุกข์ได้ใหม่ซึ่งอาจจะทุกข์มากกว่าเดิมเสียอีก เช่นทะเลาะกับคนรักก็หันไปหาสุรายาเมา ขับรถเกิดอุบัติเหตุเกิดทุกข์มากกว่าเก่า เป็นต้น
พวกคุณคงคิดว่าผมออกจะเพี้ยนแน่หากผมจะบอกว่า “ความทุกข์สร้างสิ่งมหัศจรรย์ให้กับชีวิต” เพราะผมรู้สึกว่าชีวิตที่พบความทุกข์ เป็นชีวิตที่แท้จริง ไม่มีความทุกข์ก็ไม่มีการเติบโต ความทุกข์เป็นพลังขับเคลื่อนให้หลายอย่างเกิดขึ้น ผมกล้าบอกว่าไม่มีใครไม่มีความทุกข์ เพราะนั่นคือ “ชีวิต” การเผชิญหน้ากับทุกข์ เห็นทุกข์ตามความเป็นจริง เห็นความเกิดและดับของความทุกข์ทั้งปวง จนในที่สุดก็จะเข้าใจในประโยคที่ว่า "มีแต่ทุกข์เท่านั้นที่เกิดมา และก็มีแต่ทุกข์เท่านั้นดับไป" หากเราสามารถมองเห็นความจริงของทุกข์แล้ว จิตจะปล่อยวางความทุกข์ เห็นความเป็นธรรมดาของทุกข์ที่เกิดขึ้น รู้ว่าไม่นานทุกข์นั้นก็จะต้องดับไปเองตามกฏของธรรมชาติ
ความทุกข์สอนให้แต่ละคนเข้มแข็งในแง่มุมต่างๆ ถ้าไม่มีความทุกข์ เราก็อาจจะไม่รู้จักความสุข ไม่ได้พบมิตรแท้ …..ไม่รู้ว่าความสุขที่แท้เป็นอย่างไร เพราะความทุกข์พิสูจน์ความเป็นคนอ่อนแอหรือเข้มแข็ง ความทุกข์เป็นสิ่งท้าทายความสามารถ.....ต่างจากความสุข ที่ทําให้เราอ่อนแอ มองโลกง่ายๆ แคบๆ ความสุขเหมือนสายฝนพรํา อ่อนโยน งดงาม เบาบาง แต่ว่างเปล่า ไม่มีการเรียนรู้ใดในความสุขนั้น.. อาหารจะอร่อยได้อย่างไรหากไร้รสชาติจริงไหมครับ…..
...เมื่อใดที่มีความทุกข์ คุณทั้งหลายควรหันหน้ามาเผชิญกับมันด้วยรอยยิ้ม ยิ้มรับที่ได้ทานอาหารที่อร่อยมีรสชาติ และคิดว่าโชคดีที่ได้เจอความทุกข์ ได้เรียนรู้การแก้ปัญหา ได้สงบ ได้สติ ได้ความนิ่ง ได้รู้จักโลก ได้รู้จักตัวเอง ได้รู้จักการเติบโตในทุกๆ ย่างก้าวของชีวิต..... เหล็กหากไม่ได้ผ่านการเผาและการตีเหล็กเหล่านั้นก็ด้อยค่า แต่เพราะเหล็กถูกเผาและตี เหล็กเหล่านั้นก็จะมีคุณค่ามากขึ้นฉันใดก็ฉันนั้น จงให้กําลังใจตัวเองมากๆ บอกตัวเองว่า โชคดีที่วันนี้มีความทุกข์ เพราะเมื่อความทุกข์ได้ผ่านพ้นไปแล้ว ความสุขก็จะรออยู่เบื้องหน้า..
...พวกเราจงใช้ความทุกข์ สร้างสิ่งมหัศจรรย์ให้กับชีวิตกันเถอะค่ะ...
ฉันต้องการความสุข
มนุษย์เราทุกคนต้องการความสุขกันทั้งนั้น
ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม เรามักจะพูดกันอยู่เสมอว่า
“ฉันต้องการความสุข” แต่เราจะหาความสุขกันได้อย่างไร
ทำอย่างไรเราจึงจะมีแต่ความสุขเพียงอย่างเดียว ...
คำตอบก็อยู่ที่คำพูดของเรานั่นเอง
ลองมาพิจารณาคำพูดของเราอีกครั้ง “ฉันต้องการความสุข”
เราอยากจะให้เหลือแต่คำว่า
“ความสุข” อย่างเดียว เราจะต้องทำอย่างไร
ง่ายนิดเดียว... ต้องตัดออกไป 2 คำ
“ฉันต้องการ ความสุข”
“ฉัน” คือตัวกูของกู (ego) คือการยึดมั่นถือตน
เมื่อมีคนมาวิพากษ์วิจารณ์เรา เสียงเข้ามาทางหูของเรา
และกระทบกับตัวกูของกู (ego) ของเรา เราก็เคือง เราก็โกรธ
แต่เมื่อเขาขจัดตัว “ฉัน” ออกไป เสียงวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆ
ก็ไม่ไปกระทบกับอะไร
เราก็จะมีแต่ความสงบสุข
ตัว “ฉัน” มักจะชอบเปรียบเทียบตัวเองกับผู้อื่น
ฉันดีกว่า รวยกว่า สวยกว่า ฯลฯ
บางครั้ง “ฉัน” ก็ชอบเปรียบเทียบในแง่ลบ
เช่น ฉันไม่รวย ฉันไม่มีความสามารถเท่าเขา
ไม่มีความรู้เท่าเขา ฯลฯ
เพราะฉะนั้น ฉันก็เลยอิจฉา โกรธ หรือหงุดหงิด
ดังนั้น “ฉัน” จึงเป็นตัวทำลายความสงบสุข
เราจำเป็นต้องขจัด “ฉัน”
ออกไปเพื่อให้ได้ความสงบสุขกลับคืนมา
“ต้องการ” คือต้นเหตุแห่งความทุกข์
เพราะจิตใจคือกองกิเลส จิตใจมันจะทำทุกอย่าง
เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ
มันจะไม่ยอมหยุดนิ่งเพราะมันมีความต้องการ เราจะไม่มีความสงบสุข
ดังนั้นเราต้องกำจัด “ความต้องการ” หรือกิเลส
คนเราเมื่อไม่ได้หวังอะไรก็จะไม่มีความผิดหวังเกิดขึ้น
ซึ่งก็จะกลายเป็นคนที่มีความสุขในชีวิต
แต่แน่นอนคนเราจะตัดความต้องการออกไปหมดทันทีย่อมไม่ได้
อย่างน้อยก็ต้องกำหนดเพดานแห่งความต้องการ
คืออย่าให้ความต้องการของเราทะลุเพดานไป
รู้จักพอใจในสิ่งที่ตัวเองมีเมื่อเราพอใจ
เราก็จะมีความสุข
เมื่อเราตัดออกไปได้ทั้งสองคำ “ฉัน” และ “ต้องการ”
เราก็จะมีแต่คำว่า “ความสุข” เพียงอย่างเดียว
2月13日
"นิยามรัก กับ คอมฯ"
มาดูนิยามรัก สำหรับนักคอมฯกัน...
รัก...เหมือนดั่ง ราคา SDRAM ที่พันทิพย์ตอนนี้ แปรผันขึ้นลงตลอด
คงที่แน่นอน
รัก...เหมือนดั่ง ปาล์ม(Palm) อยากมีเธอไว้ติดตัวไปทุกที่
รัก...เหมือนดั่ง Intel Pentium !!! Coppermine หากไม่ปรับตัวใช้ M/B หรือ
รุ่นใหม่ คงเข้ากับเธอไม่ได้
รัก...เหมือนดั่ง Roadmap ราคาของ CPU ซึ่งเธอมีให้ฉันน้อยลงไปทุกที
รัก...เหมือนกับ Internet Explorer 5 Full ที่มีปัญหา Low Resource เป็นประจำ
รัก...เหมือนกับ Online บ้างก็ busy บ้างก็ easy
รัก...เหมือนเขียน Java Script ที่ละเอียดอ่อน ผิดแม้นิดเดียวก็ Error
รัก...เหมือนดัง Ink-jet Printer เปลืองน้ำหมึกและเสียบ่อย ดั่งรักที่รวนเร
รัก...เหมือน not enough memory แม้ทำทุกอย่างเพื่อเธอ ก็ไม่เพียงพอ
รัก...เหมือน Handy scanner...คงไม่สามารถสแกนหัวใจ A4 ของเธอได้
รัก...เหมือน 4.5 MOD 3 หารกันไม่ได้ เพราะเราไม่เข้าใจกัน
รัก...เหมือน Compile..Error!! เธอไม่เคยเข้าใจ ไม่ตอบสนอง
รัก...เหมือน Sub-Directories มีมากมายแด่ใครๆ จนฉันหา file หัวใจเธอไม่พบ
รัก...เหมือน Power Supply ที่จ่ายไปเลี้ยงหัวใจเธออย่างเพียงพอ
รัก...เหมือนกับ พัดลมระบายความร้อน ช่วยทำให้เธอเย็นสบาย คลายร้อน
รัก...เหมือนกับ Peltier ช่วยทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายหายร้อนแรง 8^P
รัก...เหมือน UPS แม้จะเกิดอะไร ใจฉันยังมั่นคงที่จะจ่ายไฟ เพื่อมีเวลา Save
หัวใจ
รัก...เหมือนเสียง Modem ตอน Connect ติด ช่างสุขใจเหมือนได้ยินเสียงเธอ
รัก...เหมือน Microsoft Windows 9x พร้อมจะพังทลาย(เจ๊ง)โดยไม่มีวี่แววมาก่อน
รัก...เหมือน อาการ Access Violation ไม่ยอมบอกเหตุผล แต่ก็ไม่ยอมให้แก้ตัว
รัก...เหมือน ภาษา Assembly
ทำให้เธออย่างยากลำบากทั้งที่ผลที่ได้รับเพียงน้อยนิด
รัก...เหมือน Logitech Mouse คงทน มั่นคง
รัก...เหมือน Light Pen มักจะไม่ลงรอยกันง่ายๆ (ชี้ที่นึง Cursor
ไปโผล่อีกที่นึง)
รัก...เหมือน สาย Lan Coaxial ต้องรักษาไว้ให้ดีอย่าให้หลุดลอยไป
(โยงออกนอกตึกทีไรฟ้าผ่าทุกที)
รัก...เหมือน Printer Epson FX800 เพียงครู่เดียวก็ร้อนแรง (หัวพิมพ์ไหม้)
รัก...เหมือน VR-headgear เมื่อมีเธอเราก็อยู่ในโลกของเราด้วยกันเพียงสองคน...
รัก...เหมือน file corrupted อยู่ดีๆเธอก็เปลี่ยนไป
รัก...เหมือน A)bort R)etry I)gnore only 3 choices
จะเลิกจะฝืนหรือจะอยู่แบบซังกะตาย
รัก...เหมือน Your program has perfromed an illegal opertaion and will be
shut down ว้าทำไม่ถูกใจเธอซักที
รัก...เหมือน Error 404 Objected not found ไขว่คว้าหาตัวตนไม่ได้
รัก...เหมือน Error 403 Access Forbidden ถ้าไม่รู้ password
ของใจเธอก็อย่าหวังซะดีกว่า
รัก...เหมือน IBM Labtop (for Hi-so girls) หมดตัวก่อนที่จะได้มา
รัก...เหมือน 486DX2-66 ฉันคงให้เธอได้เพียงเท่านี้
สักวันเธอคงทิ้งฉันไปหาคนที่ดีกว่า
รัก...เหมือน If....Then....Else
เธอชอบสร้างเงื่อนไงในความรักจนฉันไม่รู้จะทำเช่นไร
รัก...เหมือนกำหนด Boolean=False ดังเธอปิดใจ ไม่เปิดให้ใครคนใหม่
รัก...เหมือนดั่งหนังสือ Com
แรกๆก็ชื่นชมอยากชิดใกล้สุดท้ายก็เบื่อและถูกทอดทิ้ง
รัก...เหมือนสร้าง HomePage.... เมื่อมองภายนอกดูสวยงาม แต่แฝงไปด้วยภาษาJava
ที่ซับซ้อนดั่งหัวใจเธอ...ที่ฉันไม่สามารถมองเห็นหรือเข้าใจ...ส่วนลึกของหัวใจเธอได้
รัก...เหมือน UnderCostruction!! ปีแล้วปีเล่าเธอก็ยังไม่ยอมเปลี่ยนแปลง...
รัก...เหมือนกับ Harddisk ถ้าติด Virus(HIV) คงต้อง format ใหม่ลูกเดียว
รัก...เหมือนกับจอมอนิเตอร์ ทำให้คนตาบอด (สายตาสั้น..ตาเอียง...)
รัก...เหมือนกับ RAM ขาดไฟเลี้ยง ความจำก็ถูกลบ
รัก...เหมือนกับ Software ถ้าจะเอาแบบถูกลิขสิทธิ์ ราคาก็แพงหน่อย
(หรือไม่หน่อย)
รัก...เหมือนการกลิ้งเม้าส์ ต่อให้กลิ้งมากขนาดไหน ก็ไม่เคยออกนอกจอเลย
สุดท้าย รัก...เหมือนกับ เครื่องคอมพิวเตอร์อัปเกรตไปทีไร
พอเวลาผ่านไปไม่เคยพอใจเลยสักที
工具 
